Akif Beki'nin bugünkü yazısı:

Hunhar katiller, Yalçın hakkında ölüm fermanı çıkarmadı. Karşısında gözü dönmüÅŸ caniler yok. Yargıçlarla, savcılarla muhatap kendisi.

Bir tarafta canına kastedilen yandaÅŸ bir kalem, diÄŸer tarafta yasal suç takibine uÄŸrayan muhalif bir gazeteci. Muhalif için kıyametler koparılıyor da yandaÅŸ için kılını kıpırdatmıyor kimse.
Basın özgürlüÄŸü, adalet, vicdan ve benzeri tüm yüksek deÄŸerler muhalifin emrine verilsin, yandaşın payına da kurÅŸunlar düÅŸsün, öyle mi? Bu taksimi kurt yapmaz, kuzulara ÅŸah olsa!

Metiner’e lal kesilenler
Mehmet Metiner’e suikast giriÅŸimi son anda önlensin. Kandil’den talimat aldığını söyleyen bir militan mahkemece tutuklansın. Ama eli silahlı teröristin gölge gibi izlediÄŸi, vurmak için fırsat kolladığı gazeteciye karşı büyük bir duyarsızlık sergilensin. BaÅŸlar öbür yana çevrilsin, görmezden gelinsin, yok sayılsın, sırf yandaÅŸ diye. Bu mudur?
Metiner’in canına, kalemine, yazma hürriyetine hiçbir kıymet-i harbiye atfedilmesin. Bastırılmış, korkutulmuÅŸ, sindirilmiÅŸ, susturulmuÅŸ, kimin umuru! Basın hürriyetinin yılmaz cengâverleri sağır ve dilsiz kesilsin hep birden. Tenezzül edip tek satırlık kalem oynatan çıkmasın aralarından. Pes vallahi, bu kadarına da pes!
Uzun lafın kısası; anlıyoruz ki özgür basının biri yandaÅŸlar, diÄŸeri de muhalifler için geçerli iki ayrı kriteri var. Yandaşın kanı helal katillere amma, velev ki hukuk istesin, kılına bile dokunulamaz muhalif olanın. Bahtına küssün yandaÅŸlar, ne diyelim...
Daha yazının sonunu bekleyemeden tahammülsüzlük damarı depreÅŸenlerin homurtularını duyar gibiyim. “Sen de Soner Yalçın için iki satır çiziktiremedin ama” diyorlar, eminim.
Alın size benim özgür basın kriterlerim. Soner Yalçın muhalif görüÅŸleri sebebiyle takibata uÄŸradıysa, baskına maruz kaldıysa, derdest edilip götürüldüyse sonuna kadar yanındayım. Fikirlerini hiçbir baskı ve tehdit altında kalmadan özgürce ifade etme hakkını kendi hakkım gibi savunmaktan çekinmem. Tek farkım, sizin gibi acullardan olmamamdır.
Çünkü hunhar katiller, Yalçın hakkında ölüm fermanı çıkarmadı, teröristler kara listeye almadı adını. Karşısında gözü dönmüÅŸ caniler yok. Yargıçlarla, savcılarla muhatap kendisi.

Soner Yalçın’a gelince
Biri illegal, diÄŸeri legal süreçlere maruz kalan iki gazetecinin durumunu aynı terazide ancak sizin adaletiniz tartabilir. Bu sıkleti çekmez benim mizanım.
Muhalif olmak, kanun karşısında dokunulmazlık kazandırmaz kiÅŸiye, suç iÅŸleme imtiyazı da vermez kimseye. Ne Soner Yalçın ne de baÅŸka bir muhalif yahut yandaÅŸ kimlik, genel hukuk kaidelerinden müstesna tutulabilir.
Adı geçen hakkında yasal bir yargı süreci iÅŸletiliyor. Mahkeme kararıyla aksi sabit oluncaya kadar masumdur, elhak. Yargılama sonucunda ÅŸayet herhangi bir yasadışı faaliyeti, suça bulaÅŸmışlığı, Ergenekon’la örgütsel bağı ispatlanamazsa oturur yeniden konuÅŸuruz o zaman.
Fakat suçsuzluÄŸuna kefil olmak için bu acele, bu telaÅŸ niye? BaÅŸka faaliyetlerinden dolayı suç isnat edilen bir gazeteci için adaletin tecellisini neden beklemeyelim, biriniz söylesin.
Çünkü yandaÅŸ deÄŸil mi? Çünkü muhalif mi? Ha, öyle mi!
Özgür basın, haydi bunu da yaz öyleyse. Yaz da bilelim!